مصاحبه با استاد سیادت

حرفهایی از جنس نستعلیق

 

چندی است که «استاد سیادت» دردفترشان حضور ندارند ؟؟!!

خوشنویسی یکی از هنرهای ماندگار واصیل ماایرانی هاست .ازقدیم هم داشتن خطی خوش یک مزیت محسوب می شد حتی در انتخاب شغل هم بی تاثیر نبود اما با پیشرفت وماشینی شدن کمتر از سابق به این هنر متعالی وارزنده پرداخت می شود.به همین دلیل هنر دز هم ، تصمیم گرفت به این بهانه سری به یکی از بنیانگذاران " خوشنویسی " بزند.کسی که بی شک لقب " پدر خوشنویسی  دزفول "برازنده مقام والایش است.

بله همه ی ما شاید نام " استاد سیادت "را بارها شنیده ایم .رئیس محترم انجمن خوشنویسان دزفول.

بالاخره پس ازروزها  پی گیری   قرار شد ما(پوپک وجغد ) سه شنبه شب منزل استاد برویم.یک جعبه شیرینی و دو دل پرازشوق دیدار استاد..... به محض ورود با استقبال ایشان وخانم سیادت روبرو شدیم.هر چند فکر نمی کردیم که ماتازه کارها رااین چنین گرم وصمیمی پذیرا باشند. بااینکه استاد مریض بودند ومتاسفانه تارهای صوتی شان دچار مشکل شده بوداما بامهربانی ماراپذیرفتند ما هم ترجیح دادیم فقط باچند سوال این ملاقات رابازتاب دهیم.هر چند هدف مصاحبه نبود بلکه دیدن (عیادت) ایشان وگرفتن قول مصاحبه بود.

 پوپک : سلام ، لطفاً خودتان را معرفی بفرمایید.

استاد سیادت: سلام.سید محمود سیادت هستم .

 

پوپک: ازچه سالی شروع به فعالیت هنری کردید؟

استاد سیادت: از سال 61 خوشنویسی را به طور جدی زیر نظر استادامیرخانی آغاز کردم ودرسال 63 انجمن خوشنویسان دزفول را تأسیس کردیم.

 

پوپک : استاد شما مدرک خودرا درچه نوع خطی گرفته اید؟

استادسیادت: خط نستعلیق که در سال 86 درجه فوق ممتازی رااز انجمن خوشنویسان ایران دریافت کردم.

 

پوپک: بیشتر هنرمندان علاوه بررشته تخصصی خود به رشته های دیگر هنری هم می پردازند.شما چطور؟

استادسیادت: بله من در نقاشی وموسیقی هم فعالیت دارم.همین طور  ورزش .

 

پوپک: با توجه به سالهای زیاد وگرانبهایی که درزمینه خط فعایت می کنید،" هنر دز" راچه خطی می دانید؟

استاد سیادت: سخن گفتن  از خط بحث طولانی می طلبد .فعالیت های  بشر درابتدابرای رفع نیاز بوده. مثل خطوط تصویری که بوجود آمد یا هیروگلیف.بعدها  روح انسان که روح زیبا پرستی است سعی درزیبایی آن برآمد.

خط هم به همین صورت ؛هرکس بنا برسلیقه ی خودونیازش یک نوع خط رامی پذیرد. مثل موسیقی که هرکس سازی را می نوازد .مثلاً من خط نستعلیق .مهم ارضاء شدن فرداست. برای همین  من خط خاصی را نا م نمی برم.

جغد : حرف دلی اگر دارید برای جوانان بفرمایید.

استاد سیادت: هیچ وقت در قلبتان کینه را جایگزین نکنید.جوانان گذشت کنید تا معنی زیبایی را درک کنید...

پوپک: استاد اطلاع پیدا کردیم دراین مدت کسالت داشته ایدبرای همین شما را همچنان فعال دردفترتان نمی بینیم؟

استاداشاره ای به روبرو کردند.اینجا بود که نگاه ما به میزی پر از قرص وشربت وداروهای مختلفی افتاد. دیگر چیزی نگفتیم وسوالی نکردیم.

  

این شاید حرفی تکراری باشداما همیشه دراین جورمواقع کاربردی ترین جمله هاسکوت است...  . یک سوال  چرا دلگرمی هایی  که نه هزینه مادی دارد نه جایگاهی، برای حضور در کنارهمچین  استادانی این طوراز جانب خیلی ها موردبی مهری قرارمی گیرند؟

این جا بود که این حرف زیبای  خانم سیادت را فراموش نکردیم وقتی  "  از شاگردان استاد به عنوان پیشکسوت در مراسم ها نام می برند "  پس جایگاه استاد کجاست؟ توی خانه نشستن وسراغی نگرفتن؟؟؟ فقط اتکاء به این حرف که استاد ی بود؛الان مریض هستند؟؟؟ می دانیدتاحالا چند نفر خوشنویس بادرجات بالا (عالی،ممتاز و...)به این شهرستان تحویل داده اند؟ الان استاد درچه حالی هستند؟خواننده محترم دزفولی شما می دانید؟!هنرمند گرامی همشهری شما چطور؟؟!!

کاش کسی یا کسانی پاسخ این سوالات رابرای ما برروی کاغذ می نوشتند وما قضاوت می کردیم خطشان خوش است یا نه؟!

بااین انبوه سوالات بی جواب بود که من وجغد سعی کردیم فقط در مقابل روح لطیف  استاد که به آرامی وهمچون پدری مهربان به ما پاسخ می دادند سکوت کنیم. وترجیح دادیم زیاد مزاحم استاد نشویم.چون صحبت کردن هم  برای ایشان زیاد خوب نیود.

فقط این قول مساعد رااز ایشان گرفتیم که در دفترشان مصاحبه ای مفصل درمورد خط وخطوط خوشنویسی انجام دهیم. لذت گرفتن قلم نی دزفولی دردست.تراشیدن آن ومیزی پر از تراشه  ی چوبی وتابلوها ی رنگارنگ  خطاطی روی دیوارها، مرکب ها ،کاغذهای گلاسه با شعرهایی ازحافظ ومولوی. وخیلی چیزهای دیگر....

 

منزل را درتاریکی شب با نگاه های روشن استاد سیادت وخانم مهربانشان   ترک کردیم. ووعده ما همان نقطه ای بود که استاد را صحیح وسالم ببینیم وکلی حرف که برای گفتن داشتیم ،باایشان بزنیم.نقطه ای که قلم نی رابروی کاغذ می گذاریم وهمان اولین درس است برای شروع نوشتن.برای خطی خوش.نقطه ی آغازین...با استادی به مهربانی ولطافت یاسهای سپید.....

 

ماهنردزیا ازصمیم قلب برای جناب استاد سیادت وخانواده محترمشان آرزوی بهبودی وتوفیق روزافزون ایشان را از خداوند منان خواستاریم. پوپک

باتشکراز بزرگان اداره ارشاد اسلامی که استادراتنها نگذاشتند؛ما از طرف همه هنردزیا از شما سپاسگذاریم. جغد

ما دست همه ی افرادی که به یاد اساتید و بزرگان هنر هستند را می بوسیم و از خداوند متعال موفقیت و بهبودی استاد سید محمود سیادت را خواستاریم و امیدواریم به زودی وی را بر روی صندلی خالی اش ببینیم. کلاغ

 

جای خالی استاد

 

انشاالله هر چه سریعتر استاد را در محل کارش ببینیم

 

گزارش از پوپک